logo opinionDía da muller traballadora - 08.03.2011

XOSÉ LOIS GARCÍA
Os países centro europeos celebraron por primeira vez o Día Internacional da Muller Traballadora o 19 de marzo de 1911, adoptando a decisión tomada pola Conferencia Internacional de Mulleres Socialistas na convención de Copenhague de 1910, a proposta da dirixente comunista alemá, Clara Zetkin (1857-1933). Os movementos proletarios que se deron na fase industrial do século XIX propiciaron tomar conta da de-sesperada humillación da muller que sufría dobre explotación dentro das fábricas téxtiles de Inglaterra e Alemaña e no seu fogar. Curiosamente, unha semana despois de celebrarse o primeiro acto dedicado á muller traballadora, o 25 de marzo, morreron mais de cento corenta mulleres no incendio da fábrica Triangle de Nova York. O suceso tivo enorme repercusión internacional sobre o papel da muller traballadora nas fábricas e a inseguridade laboral á que estaba sometida.

Tanto Clara Zetkin como Rosa Luxemburgo (1871-1919), militantes comunistas, como a anarquista Emma Goldman (1869-1940), deron sentido ao crear un perfil da muller ensumisa, reivindicando os seus dereitos e desmitificando o tradicional papel de submisión que a burguesía e a Igrexa mantiñan: base do machismo que perpetuou á muller traballadora dentro duns códigos culturais de marxinación e explotación de diversas referencias. Despois de cen anos da primeira celebración do Día Internacional da Muller Traballadora, compre recuperar a memoria daquelas dirixentes obreiras, en súas teorías e praxes, que encetaron a fulminación de séculos irredentos. O compromiso de Zetkin, Luxenburgo e Goldman, culmina unha das páxinas mais ilustrativas do redencionismo feminista. Ese ideario foi sumando adeptas coa participación de miles, centos de miles, millóns de mulleres reivindicando normalidade e equidade fronte a esa de-sigualdade clasista que o sistema de desigualdade fomenta.

Mais neses cen anos de diversos avances e útiles experiencias, modificouse o rol castrador e tradicional que a muller tiña, a súa integración ao traballo aínda continúa sendo deficiente no que respecta a un salario en pé de igualdade co do home. Os recursos dinámicos de súa emancipación aínda non cumpren o obxectivo proposto en varios dos conceptos en que se desenvolve a muller en boa parte de súa actividade produtiva. A presenza amarga do perfil da muller de fai un século, continúa dunha maneira residual fomentando carencias e persistindo na alienación dunha maneira sutil pero esgazante. Tal como acontece no terceiro mundo africano e latinoamericano, onde as chagas da muller oprimida aínda supuran as maldades dunha clase dominante que non renuncia a que a muller sexa ela mesma, sen amarras e sen tabús que a mitifican como un ser postergado e de segunda clase. Por iso que a igualdade emerxente aínda non está consolidada fronte a un mundo de ignorancia e prexuízo. Neste sentido, a emancipación da muller, tan agredida nos tempos que corren, tense que facer práctica de actualidade para eliminar tódolos atrancos que perpetúen as súas frustracións e dinamicen a súa propia liberdade. A discriminación e a violencia de xénero, á que actualmente asistimos, coloca a muller nas antípodas dunha frustración extrema en que o machismo continúa oficiando seu ritual criminoso.

Tanto a clase como a relixión dominantes continúan negando o valor integral da muller en igualdade co home e creando un feminismo estereotipado que a propia Emma Goldman detectou e del opinou: "A simple emancipación externa fixo da muller moderna un ser artificial, que lembra a un deses produtos de xardinería francesa con súas árbores arabescas. (...) Tales plantas artificiais do sexo feminino pódense atopar en grande cantidade, especialmente na denominada esfera intelectual da nosa vida"..

camilo gomez torres
De rebeldías, Soños e irmandades

coloquio homenaxe xose lois garcia
Libro Coloquio-Homenaxe

polas diversas xeografias da lusofonia 210x315
Polas diversas xeografías da Lusofonía